Τρίτη, Αυγούστου 28, 2012

Η ζωή ξέρει

Έχω ένα προαίσθημα από το πρωί. Έντονο. Καλό, κακό ούτε και ξέρω. Αισιοδοξώ καλό. Η ζωή προχωράει και μετά από κάθε αναποδιά σηκωνόμαστε και την αντικρίζουμε. Αυτό δεν είναι το βασικό; Το χαμόγελο μετά από κάθε καταιγίδα. Πολλές όμορφες στιγμές τον τελευταίο καιρό. "Βάλσαμο και αφιόνια" στην μιζέρια των τηλεοπτικών επαναλήψεων, των εκτάκτων δελτίων ειδήσεων, της κρίσης. Της κρίσης... Οικονομικής, προσωπικής, ψυχολογικής.

Η ζωή ξέρει. Κάθε ανάσα κουβαλά περισσότερες πληροφορίες απ όσες χωράει το μυαλό. Πάμε λοιπόν.


8 ταξίδεψαν μαζί της:

Νυχτερινή Πένα είπε...

Κάθε ανάσα όντως κουβαλάει πολλά, πόσα άραγε καταλαβαίνουμε; Έχεις δίκιο, το χαμόγελο μετά την καταιγίδα είναι το σημαντικό, συνέχισε να χαμογελάς λοιπόν, κάποιος χρειάζεται το χαμόγελό σου ακόμα και αν εσύ δεν το ξέρεις.
Όσο για τα τηλεοπτικά παράθυρα, είναι παράθυρα στην απελπισία, άσε τα όπως τους πρέπει, κλειστά.
Καληνύχτα σε ένα δροσερό βραδάκι bella Estella.

Estella είπε...

Ελάχιστα αγαπητέ μου φίλε καταλαβαίνουμε. Και ακόμα λιγότερα εκτιμάμε εν τέλει.
Νομίζω το βασικότερο είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι το χαμόγελό μας το χρειαζόμαστε πάνω απ όλα εμείς. Μας ανεβάζει και μας στηρίζει. Άλλωστε ο μόνος άνθρωπος που μπορούμε να βασιστούμε ολοκληρωτικά είναι ο εαυτός μας.
Παράθυρα βρώμικα και πλέον βαρετά το δίχως άλλο. Να σαι καλά. Σε φιλώ.

Zaratoth είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=kTWjtnKv4vE

Iανος είπε...

Έτσι είναι η ζωή!!!Να πέφτεις και να σηκώνεσαι...Να ονειρεύεσαι και να προσπαθείς να κάνεις τα όνειρα σου πραγματικότητα...Ασχέτως με τις δυσκολίες...
Η τελευταια φράση που έγραψες τι όμορφη... :) Τα φιλιά μου...

Estella είπε...

Καλέ μου Zaratoth σ ευχαριστώ πολύ.

Estella είπε...

Χαίρομαι που σου άρεσε Ιανέ μου. Ευχαριστώ που πέρασες.

kitt@ro... είπε...

ακόμη κι οι βιασμένες… της σημερινής σου πτώσης συλλαβές, ανάσα είναι!!! κι είναι αυτή, που τη στερνή ώρα τούτη, θα σε σώσει τελικά… :)

Estella είπε...

Μπορεί καλέ μου...