28/10/2012 Τα όνειρα της Κυριακής

Σε είδα για άλλη μια φορά στα όνειρα μου. Είχες έρθει λέει απρόσμενα. Το δέρμα σου είχε εκείνο το άρωμα που ακόμα χαρακώνει την καρδιά μου. Με είχες αγκαλιά και περπατούσαμε όπως τότε... Θυμάσαι; Ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά αλλά δεν με ένοιαζε. Ήσουν εκεί, δίπλα μου. Σε ένιωθα και αυτό αρκούσε. Βρεθήκαμε σ ένα σπίτι που δεν είχα ξαναδεί. Θα γινόταν κάτι σαν πάρτι. Δεν θυμάμαι ποιος τι και γιατί... Μόνο εσένα. Τόσο ζεστό όπως πάντα. Τρυφερός και αληθινός όπως ήσουν κάποτε. Έτσι ήθελα να πιστέψω και στο όνειρο. Το μυαλό μου ακόμα και τότε έλεγε ότι κάτι θα συμβεί. Κάτι κακό. Με προειδοποιούσε απελπισμένα. Ήξερα ότι ονειρευόμουν μη νομίζεις.... Αλλά να αισθανθώ τα χείλη σου άλλη μία φορά... Και με πλησίασες... Η ανάσα σου με χάιδεψε όπως παλιά... και λίγο πριν με φιλήσεις απλά έγινες φίδι. Και χάθηκες. Ξύπνησα πιο προδομένη από ποτέ. Απλά.

Η φίλη σας,
Estella

Thought that I was strong
I know the words I need to say
Frozen in my place
I let the moment slip away

I've been screaming on the inside
And I know you feel the pain
Can you hear me?
Can you hear me?
Aaa aaa aaa [repeats]

Say it's over,
Yes it's over
But I need you anyway
Say you love me but it's not enough

Never meant to lie
But I'm not the girl you think you know
The more that I am with you
The more that I am all alone

I've been screaming on the inside
And I know you feel the pain
Can you hear me?
Can you hear me?
Aaa aaa aaa [repeats]

Say it's over,
Yes it's over
But I need you anyway
Say you love me but it's not enough

Not that I'm so different
Not that I don't see
The dying light of what we used to be
But how could I forgive you?
You've changed!
And I'm a liar by your side
I'm about to lose my mind

'Cause I've been screaming on the inside
And I know you feel the pain
Can you hear me?
Can you hear me?
Aaa aaa aaa [repeats]

You've been dreaming
If you're thinking
That I still belong to you
And I've been dying,
Because I'm lying to myself!
Aaa aaa aaa [repeats]

Say it's over,
Yes it's over
But I need you anyway
Say you love me but it's not enough

Ξένιε Δία, γεννηθήτω το θέλημά σου...

Beloved visitor of attercop-like sight,
Who reached our country to show thy might,
As hoary Xenius Zeus hither commands,
A gift I am to bestow upon thy hands. 
What else wouldst ever suit thou more,

Than the Raven of Edgar Allan Poe? 
**********************************
Ε.Α.Poe
The Raven
[...]
`Be that word our sign of parting, bird or fiend!' I shrieked upstarting - `Get thee back into the tempest and the Night's Plutonian shore! Leave no black plume as a token of that lie thy soul hath spoken! Leave my loneliness unbroken! - quit the bust above my door! Take thy beak from out my heart, and take thy form from off my door!' Quoth the raven, `Nevermore.'

And the raven, never flitting, still is sitting, still is sitting On the pallid bust of Pallas just above my chamber door; And his eyes have all the seeming of a demon's that is dreaming, And the lamp-light o'er him streaming throws his shadow on the floor; And my soul from out that shadow that lies floating on the floor Shall be lifted - nevermore!
[...]

Αιδιόμορφοι...!

Αναμένω λοιπόν μία εκπομπή διαφορετική από τις άλλες... Χιουμοριστική και από παιδιά δικά μας... Της Blogόσφαιρας...! Θα ευχηθώ προκαταβολικά καλή επιτυχία και καλή αρχή στην διαδικτυακή τους εκπομπή. Προσωπικά θα βρίσκομαι στην παρέα τους... Ελπίζω και εσείς!
Η πρόσκληση λέει για 11/10....! Στα υπόψιν κύριοι...

http://radiq-plus.blogspot.gr/2012/09/blog-post_21.html

Μπουρδέλο

Γιατί ο κόσμος είναι μικρός; Το φεγγάρι λάμπει με ξένο φως.
Γιατί ο κόσμος είναι μικρός; Νιώθω σα να γράφω τιμωρία στον πίνακα.

Γιατί ο κόσμος είναι μικρός. Και όλοι καταλήγουμε κοινοί φίλοι και εχθροί.
Γιατί ο κόσμος είναι μικρός. Και ποτέ δε με ρώτησαν αν μ αρέσει ο κλοιός του.

Γιατί ο κόσμος είναι μικρός! Και μισώ κάθε άκρη που θ αντικρίζω τη ματιά σου.
Γιατί ο κόσμος είναι μικρός! Και ασφυκτικά γεμάτος από εσένα.

Γιατί, απλά όλες εκείνες οι σοφές συμβουλές που δίνω θα ξεχνιούνται μπρος στα δικά μου προβλήματα. Δε θα σκεφτώ λογικά για μένα μία φορά. Θα υποκρίνομαι τις μέρες που περνούν χαμογελαστά και θα δουλεύω στο γραφείο σαν να μην υπάρχει αύριο. Θα βρίσκω καταφύγιο σε δείκτες, στόχους, λεφτά, αυτοκίνητα, τσιγάρα... Ο ουρανός θα σκοτεινιάζει και θα φωτίζει. Ίδια ροή, ίδιες ώρες. Κόσμος θα έρχεται, θα φεύγει. Κατσούφικες φάτσες στο μετρό, χαμόγελα κρυφά στα λεωφορεία. Είναι η ανάγκη του έρωτα που τους παραμυθιάζει όλους. Κι αυτός ο μικρός φόβος... Μία αγωνία... Οι πεταλουδίτσες... Άντε γαμηθείτε πεταλουδίτσες. Γιατί;....

Οι άχαρες οι Κυριακές

Έχουν κάτι περίεργο οι Κυριακές. Ποτέ μου δεν κατάφερα να προσδιορίσω τι. Κάθε Κυριακή έχει ένα ψήγμα συναισθήματος, άλλοτε θετικό άλλοτε αρνητικό μα ποτέ κάτι δυνατό, κάτι ολοκληρωμένο.  Σαν κάτι να θέλουν να πουν ρε γαμώτο αλλά να μη βγήκε. Έντονα βλέμματα που ρίχτηκαν στο κενό με την έξοδο από το καφέ φάση.

Η μαλακία είναι ότι δε μπορεί να μου βγει τίποτα λυρικό, λογοτεχνικό, ποιητικό σήμερα. Υποθέτω είναι η βαρεμάρα της ημέρας. Θα μου πεις κάνε κάτι γι αυτό. Θα σου πω η ανία είναι βούρκος και άμα χωθείς δε βγαίνεις. Θα μου απαντήσεις ότι λέω μαλακίες και θα σου πω είναι από την κούραση. Άραγε, αν όντως με τα νέα μέτρα καταλήξουμε να δουλεύουμε και τις Κυριακές πόσο παραγωγικοί θα είμαστε; Θα ναι θέμα των προβληματικών vibes της ημέρας ή λευκή απεργία; Και αν τελικά πέσει η παραγωγικότητα προς λύπη της Τρόικας τότε θα το ονομάσουνε εξέγερση;

Μπερδεμένες καταστάσεις. Μπερδεμένα μυαλά. Λούπα στη λούφα και ο ήχος της φόρμουλα ένα από την TV του απέναντι. Έξω οργή. Μέσα κούραση και σιωπή. Ήχοι από πλήκτρα που χτυπάνε στους τοίχους και οικογένειες καθόλα χαρούμενες και ευτυχισμένες. Τα νεύρα της βδομάδας όλης σε μία μέρα ξεκούρασης. Τη γαμωκυριακή σας.

Εδώ τελειώνει μια μικρή χαμένη ανάρτηση.

Η φίλη σας,
Estella

Νυχτερινό μπάνιο...

Να μαι λοιπόν κι απόψε. Στην μέση ενός ωκεανού ντυμένου με λέξεις. Κάθε τόσο τα κύματα να βαράνε το ένα τ άλλο, ν ανταλλάζουν αφρούς,βρισιές και υποσχέσεις. Μου αρέσει η θάλασσα. Μου αρέσει το βράδυ γαλήνια καθώς είναι να κρύβομαι μέσα της. Μπερδεύομαι. Δεν ξέρω αν αναπνέω ή όχι. Και εκείνο το βουητό όποτε απλώνεις το κορμί σου πάνω της... Σα νανούρισμα δε μοιάζει; Αφήνεσαι αφήνεσαι αφήνεσαι....Καλή μου, πόσα μεθυσμένα χαμόγελα να χάρισες το πρωινό σου;

Η άμμος και τ άστρα... Τ άστρα γελούν στον υδάτινο καθρέφτη τους. Μοστράρονται με ξένο φως και πέφτουν πριν προλάβεις να ευχηθείς. Έτσι για να μην αφήσουν κανέναν να χαρεί με το θάνατό τους. Κι ας ήταν ήδη νεκρά. Δε τα νοιάζει, παίζουν κι αυτά στη νύχτα. Παίζουν και τα όνειρα. Κρυφτό. Και οι σκέψεις στα βράχια να περιπλανώνται ύπουλα σαν τους αχινούς. Φύγε από τα βράχια. Μείνε στην άμμο. Ζωγράφισε καρδιές και πάνω που πας να τις θαυμάσεις άσε να τις λυτρώσει το νερό με την ορμή του. Κληρονομιά μια πέτρα να κοιμάται στην παλάμη σου. Είναι κρύες οι πέτρες το βράδυ στη θάλασσα. Αγκάλιασε με.