I spy...

Τον εαυτό μου πίσω από χοντρά τζάμια.
Είναι μαγικά, εξαφανίζονται λίγο πριν συνειδητοποιήσω την εικόνα μου.
Κι ύστερα... σπρωξιά. Βγες. Βγες. Τερματικός σταθμός. Κατέβα. Αλήθεια, γιατί τόσο αυστηρό και γρήγορο βήμα στους σταθμούς; Υποθέτω θα ναι κάποιος φόβος...μια ψεύτικη βιασύνη. Κοιτάξτε με. Κάπου πάω. Κάποιος με περιμένει. Έχω αργήσει. Δεν θα προλάβω. ΚΑΝΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΛΕΜΕ.

Ω συγνώμη που ήμουν... Στις κυλιόμενες. Η γυναίκα δίπλα μου σιχτιρίζει. Κάποιος στέκεται αριστερά. Δε θα πρεπε. τσκ τσκ τσκ. Ξανά. Κοιτά ρολόι. Ανεβαίνω δυο σκαλιά και τρέχει. Προσπερνά τον κάποιο. Ύστερα εμένα. Μπροστά μου η πιο όμορφη γυναίκα που έχω δει ποτέ. Κοιτάζω κοιτάζω κοιτάζω... Πόση ομορφιά αντέχει το μάτι σου; Και πόση πικρία. Γιατί τόση στριφνάδα στα χείλη οι γυναίκες του σήμερα; Βάφονται για όσους θα τις προσέξουν και όταν όντως το κάνουν στράβωμα. Επί τόπου. Μπορεί να μην υπάρχει. Ωπ τέλος σκάλας. Βήμα ταχύ κύριοι, κυρίες. Πάμε. Που; Εκεί, παραπέρα, εδώ, βροχή. Μαρμαρώνουν. Χαμογελάω. Μουρμουράω ένα μαζοχιστικό επιτέλους και χάνομαι στην παγωνιά. Νερό... Λύτρωση...

Κάποιος πέφτει πάνω μου. Δε λέει συγνώμη με στραβοκοιτάζει. Χαμογελάω. Στραβοκοιτάζει περισσότερο. Χαμογελώ πλατιά. Στροφή και μπροστά. Όλα ένας χορός, εγώ, αυτή, αυτός και εκείνος και εσύ και όσα δεν υπήρξαν ή κρύφτηκαν στην ψευδαίσθηση μιας ύπαρξης. Σας βλέπω. Βγάζω το χέρι από την τσέπη και σας βλέπω.... Σε βλέπω. ΠΙΣΩ ΣΟΥ.

Still Alive

Ασκήσεις αντοχής στην ψύχρα. Ακόμα αντέχω. Για να δούμε...

Παιχνίδι...Ονόμασε το παιχνίδι... Κι όλα θα πάνε καλά. Ορκίζομαι.

Μίλα μου ψιθυριστά, αν μου μιλάς γι’ αγάπη...

2012!!!

Αγαπημένο μου ονειρολόγιο, 

Μετά από αρκετά χρόνια εξόδων και κρεπάλης την πρωτοχρονιά εχθές έμεινα μέσα... Έτυχε. Βασικά... Έτυχε και πέτυχε! Ήταν από τις πιο ήρεμες και χαρούμενες πρωτοχρονιές που είχα ποτέ! Μέρες σ αυτήν ξεχωρίζεις τους ανθρώπους που σε αγαπάνε περισσότερο, που σε νοιάζονται και που σε στηρίζουν! Είναι όλοι εκείνοι που μπορεί να στέκονται κρυφά δίπλα σου μα που το ξεχνάς όταν είσαι στα κάτω σου... 

Είδα ανθρώπους να συναγωνίζονται για το ποιος θα στείλει πρώτος καλή χρονιά με τον πιο απρόσμενο να βγαίνει νικητής, τον εαυτό μου να το ρίχνει στο πιο γιορτινό Αγιωργίτικο του σπιτιού με την επακόλουθη ζαλάδα και βασικό συνοδευτικό τις...καραμέλες! Τα παράξενα όνειρα, τους άγγελους, τους δαίμονές μου να έρχονται να μου ευχηθούν και ένα πρωινό γεμάτο χαμόγελα και βασιλόπιτα! 

Αυτή τη χρονιά, τίποτα δε θα ναι το ίδιο... Το ξέρω και το νιώθω περισσότερο από κάθε φορά! Σας εύχομαι ο νέος χρόνος να σας φέρει ότι σας στέρησε ο προηγούμενος. Να χαμογελάτε και να έχετε ζεστές ευτυχισμένες και ξέγνοιαστες στιγμές! Συμβουλή: Μακριά από τηλεοράσεις κοντά σε ραδιόφωνα, πείτε ναι σε αγκαλιές και νιώστε ξεχωριστοί. Κι όπως λέει και μια από τις αγαπημένες μου ταινίες.... 

Love is actually all around! 

Οπότε ματάκια ανοιχτά!!! Χαιρετώ! 

xoxo

Estella.- 

Ωραία Κοιμωμένη.

Στα κλινοσκεπάσματα του ίσως και του μπορεί χουζούρευε τεμπέλικα. Μια ομορφιά ανείπωτη και ανύποπτη, πλάνη περιπλανώμενη και παραπλανημένη από τις λέξεις. Λέξεις κοσμήματα στον κόρφο της. Ψεύτικα, πανηγυριώτικα και εκείνα τα τριαντάφυλλα παραδίπλα πλαστικά να την κοιτάζουν να γερνάει.
"ΞΥΠΝΑ!", πνίγηκες στο παραμύθι που σου φτιάξανε τόσο χρόνια και τώρα τι περιμένεις; Να ρθει να σε βρει; Δε θα ρθει καλή μου. Αν ήθελε να ρθει δε θα σ άφηνε να κοιμάσαι.

Πάρε το δράκο σου, οργή στ αγκάθια που σε προστατεύουν και άναψε την μεγαλύτερη φωτιά που αντέχει η ψυχή σου. Κάψε μέσα της ότι σε πονάει, ότι σε φθείρει και σαν τον φοίνικα ξεκίνα...-Για να σε δω τώρα πριγκιπάκο. Πόσο αντέχεις τη φωτιά; Ποιος έχει ανάγκη ποιον;- Ζήσε... Όσο περισσότερο κοιμάσαι, τόσο λιγότερο ζεις... Τι περιμένεις; ΞΥΠΝΑ!!!

25/12/2011

Χριστούγεννα. Οικογενιακά, στο τζάκι δίπλα. Γεμάτα σκέψεις, απουσίες, παρουσίες και διηγήματα. Τεμπέλικα και μεθισμένα. Ζαλισμένα μέσα στην μελαγχολία και τη χαρά των πεταμένων περιτυληγμάτων... Μήπως και τα περιτυλήγματα έχουν κάτι να πουν; Ποτέ μου δεν μου άρεσε να τα σκίζω. Προσπαθούσα να τα αφαιρώ προσεκτικά...

Πλάκα έκανα! Δε θα σας μιζεριάσω σήμερα! Παραδεχτείτε ότι την πατήσατε και θα κάνετε και σεις ένα παιδάκι χαρούμενο για τα Χριστούγενα :D

Εύχομαι χρόνια πολλά με υγεία και ευτυχία. Καλά Χριστούγεννα γεμάτα ζεστασιά και χαμόγελα σε όσους μας αγαπάνε, μας πρήζουν, μας σκέφτονται ή... εξαφανίστηκαν από τη ζωή μας χωρίς να πουν έστω ένα αντίο. Ειδικά σ εσάς τους τελευταίους να ξέρετε: "Ό,τι αφήνεις...σε αφήνει!".

Την είπα την κακία μου και σήμερα. Ελπίζω ο Άγιος Βασίλης να μην είναι στη λίστα των αναγνωστών μου....

Να στε πάντα καλά!

Η φίλη σας,
Estella

Αυτός ο κόσμος με τρομάζει... πολύ.

Τρέχοντας να προλάβω τις χαμένες ανάσες, συνειδητοποίησα ότι ο πιο καθαρός κόσμος, είναι ο κόσμος των τυφλών. Τουλάχιστον εκείνοι, δεν υποκρίνονται κανένα φως. Ωραία τα παραμύθια, μα η ψευδαίσθηση με αρρώστησε. Μάνα, αυτός ο κόσμος με τρομάζει... πολύ. Τρέμω στη θέα του λανθάνοντα κανιβαλισμού του και αναρωτιέμαι...τι διάολο κάνω εδώ; 

GALA 
Θα γλεντήσω κι εγώ μια νύχτα

Μαυροντυμένοι απόψε, φίλοι ωχροί,
ελάτε στο δικό μου περιβόλι,
μ' έναν παλμό το βράδυ το βαρύ
για ναν το ζήσουμ' όλοι.

Τ' αστέρια τρεμουλιάζουνε καθώς
το μάτι ανοιγοκλείνει προτού δακρύσει.
Ο κόσμος τω δεντρώνε ρέβει ορθός. 

Κλαίει παρακάτου η βρύση.

Από τα σπίτια που είναι σα βουβά,
κι ας μίλησαν τη γλώσσα του θανάτου,
με φρίκη το φεγγάρι αποτραβά
τ' ασημοδάχτυλά του.

Είναι το βράδυ απόψε θλιβερό
κι εμείς θαν το γλεντήσουμε το βράδυ,
όσοι έχουμε το μάτι μας ογρό
και μέσα μας τον άδη.

Οι μπάγκοι μας προσμένουν.Κι όταν βγει
το πρώτο ρόδο στ' ουρανού την άκρη,
όταν θα σκύψει απάνου μας η αυγή
στο μαύρο μας το δάκρυ

θα καθρεφτίσει τ' απαλό της φως. 

Γιομάτοι δέος ορθοί θα σηκωθούμε,
τον πόνο του θα ειπεί καθε αδερφός
κι όλοι σκυφτοί θ' ακούμε

Κι ως θα σας λέω για κάτι ωραίο κι αβρό
που σκυθρωποί το τριγυρίζουν πόθοι,
τη λέξη τη λυπητερή θα βρω
που ακόμα δεν ειπώθη.

Μαυροντυμένοι απόψε, φίλοι ωχροί,
ελάτε στο δικό μου περιβόλι,
μ' έναν παλμό το βράδυ το βαρύ
για ναν το ζήσουμ' όλοι. 

Κ.Γ. Καρυωτάκης